“Μοϊκανοί” κατά... Τροϊκανών
►ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΑΓΙΑΛΕ
Δεκέμβριος 2011
Η
κυβέρνηση Παπαδήμου, τώρα αρχίζει
να δείχνει τα... δόντια της, ανακοινώνοντας ή διαρρέοντας ότι θα
πάρει όποια νέα μέτρα μας ζητούν οι ξένοι για την απόλυτη
καταστροφή μας, που αποκαλούν... σωτηρία μας.
Τα
κόμματα που τη στηρίζουν... αντιδρούν! (;;;). Αντιδρούν,
στηρίζοντας αυτή τη κυβέρνηση! Ας μας πουν, επιτέλους, αφού
διαφωνούν σε νέες περικοπές μισθών και συντάξεων και γενικότερα
στη λήψη νέων μέτρων, γιατί δεν κάνουν το αυτονόητο: Να άρουν
την στήριξή τους σε αυτή την κυβέρνηση. Γιατί δεν το κάνουν; Μα
για το πολιτικό κόστος, που κανένα κόμμα από αυτά δεν θέλει να
αναλάβει, αναμένοντας τη μέρα που όλοι μαζί θα φορτώσουν το
“ανάθεμα” στις πλάτες της σημερινής κυβέρνησης, ζητώντας πάλι
ψήφο... σωτηρίας!!!
Η
“συνταγή” της δανειακής σύμβασης, που εμφανίζουν ως μονόδρομο
για την έξοδο από την κρίση, είναι συνταγή... ευθανασίας – εν
ψυχρώ δολοφονίας για το λαό, ξεπουλήματος για τη χώρα, που
εκχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα στους ξένους και το δικαίωμα να
μοιραστούν τον εθνικό μας πλούτο, χωρίς έναντι, ακόμα και ενός
πινακίου φακής! Ο Σπύρος Καγιαλεδάκης σχολιάζει σχετικά και για
τις ανάγκες της σημερινής μας ανάλυσης:
Το
βρετανικό Δίκαιο, στο οποίο εκχωρούν τη νομική δικαιοδοσία
ρευστοποίησης των ομολόγων, μπορεί να επιδικάσει στους δανειστές
μας να πληρωθούν ακόμα και με την εκχώρηση της κυριότητας των
ίδιων των υπηκόων της χώρας, αρκεί να το απαιτήσουν και να
μπορέσουν να βρούν αγοραστές!!! Αλλά και το... δουλεμπόριο
εκάστου ενός εξ' ημών αν δεν τους αποφέρει τα απαιτούμενα, θα
μπορούν να ζητήσουν ακόμα και την διάθεσή μας σε... τεμάχια
κρέατος!
Αλλά πέρα από τη δανειακή σύμβαση, τί;
-
Μονομερής διαγραφή του χρέους
από την πλευρά μας, μέτρο που θα πρέπει να συνοδεύεται από
ένα μίγμα πολιτικής ανόρθωσης της εθνικής οικονομίας, της
παραγωγής και συνολικά της χώρας, σε νέες βάσεις.
-
Επιστροφή στη δραχμή, με τη
λήψη δέσμης μέτρων για ανάπτυξη και τον ορισμό της ισοτιμίας
του νέου εθνικού νομίσματος σε επίπεδα, που θα εξασφαλίζουν
δραστική μείωση – απαλοιφή του χρέους. Σε αυτή την
περίπτωση, οι όποιες προσφυγές των δανειστών θα υπόκεινται
στην κρίση των ελληνικών δικαστηρίων!
-
Απαίτηση -εδώ και τώρα- για την
έκδοση ευρω-ομολόγου, που θα λύσει το πρόβλημα χρέους των
κρατών της Ευρωζώνης συνολικά και θα τα απελευθερώσει από το
ζυγό του ΔΝΤ, τους κερδοσκόπους και τους “οραματιστές” μιας
παγκοσμιοποιημένης διακυβέρνησης του αλλότριου πλούτου.
-
Επιστροφή στο επίπεδο
φορολόγησης προ της κρίσης και σταδιακή μείωση των
φορολογικών βαρών υπέρ των ασθενέστερων, με παράλληλη
καθιέρωση νέου εργαλείου εσωτερικού δανεισμού με τη μορφή
ομολόγου βραχυπρόθεσμης – μεσοπρόθεσμης διάρκειας, που θα
καλύπτει μέρος της φορολογητέας ύλης (υποχρεωτική αγορά από
τον φορολογούμενο) και θα “ανταμοίβει” τον υπόχρεο, ενώ η
υποχρέωσή του, θα προσδιορίζεται εντός των ορίων της
φοροδοτικής του αντοχής. (Το μέτρο αυτό, που προτείνεται από
τον συντάκτη της παρούσας ανάλυσης, δεν προτείνεται για την
κάλυψη δανειακών αναγκών ή την αποπληρωμή χρέους, αλλά για
να βρει τον προσανατολισμό της και στήριξη η εθνική
οικονομία, σε δικά της πόδια).
Οι
λύσεις που καταγράφονται, είτε εντάσσονται στη σφαίρα των
προτεινόμενων από τον συντάκτη της σημερινής ανάλυσης, είτε από
τον πολιτικό επιστήμονα και νομικό Σπύρο Καγιαλεδάκη είτε από
τον οικονομολόγο Καζάκη και άλλους επιστήμονες, είτε αποτελούν
πρόταση πολιτικής, όπως έχει αναλυθεί από τον τ. υπουργό
Οικονομίας Νίκο Χριστοδουλάκη, αποκτούν ιδιαίτερη αξία για μία
ρεαλιστική αντιμετώπιση της κρίσης.
Κατά την άποψη της στήλης, αποκλειστικά αν... τοπογραφηθούν έξω
από τη λογική της δανειακής σύμβασης.
Ο
Νίκος Χριστοδουλάκης, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου έψαχνε να βρει
τρόπους να επιβάλλει τα χαράτσια, μιλούσε για τη “λύση ευρω-ομολόγου”
και προσδιόριζε και τον τρόπο για την εφαρμογή της, χωρίς να
προσκρούει η ΕΕ σε νομικά κολλήματα που θα απαιτούσαν τη
χρονοβόρα (συνεπώς και κοστοβόρα), διαδικασία τροποποίησης των
Συνθηκών.
Διέξοδο, δίνουν και οι απόψεις Πρόντι και Ντ' Αλέμα, όπως
παρουσιάστηκαν στη χθεσινή τηλεοπτική εκπομπή έρευνας του Παύλου
Τζήμα.
Ο
Ρομάνο Πρόντι, αποκάλυψε ότι, όταν ήταν πρόεδρος της Κομισιόν,
είχε ζητήσει από τους Γερμανούς, τους Γάλλους και τους Ιταλούς
να δεχθούν κοινοτικό έλεγχο στα δημοσιονομικά τους, σε
θεσμοθετημένη βάση που θα συμφωνείτο, αλλά την αρνήθηκαν. Ότι,
ήταν οι πρώτοι που “παρατυπούσαν” ενώ τώρα... αναθεματίζουν την
Ελλάδα και τους Έλληνες για τη δημοσιονομική αναρχία. Τότε ο
Πρόντι είχε προβλέψει ότι ένα κοινό νόμισμα που γεννιόταν (το
ευρώ), χωρίς να υπάρχει το πολιτικό υπόβαθρο άσκησης κοινής
πολιτικής διαχείρισης των δημοσιονομικών των κρατών – μελών της
Ευρωζώνης, ήταν αναμενόμενο να οδηγήσει σε μελλοντικές κρίσεις.
Ο
Μάσιμο Ντ' Αλέμα, που ήταν την ίδια περίοδο πρωθυπουργός της
Ιταλίας, στη χθεσινή εκπομπή παρουσιάστηκε να υποστηρίζει, ότι η
ΕΕ θα έπρεπε σήμερα να διαχειρίζεται την κρίση χρέους ως
ευρωπαϊκή. Ένα “ευρωπαϊκό χρέος” θα ήταν λιγότερο κοστοβόρο σε
τόκους από το “εθνικό” της Ελλάδας, της Ιταλίας, κ.λπ. Και ότι
για την Ευρώπη, σήμερα, το μείζον δεν είναι η κρίση χρέους, αλλά
η ελλειμματική ανάπτυξη, που και αυτή θα έπρεπε να σχεδιαστεί σε
ευρωπαϊκή βάση και όχι να αποτελεί εθνικό πρόβλημα ενός εκάστου
κράτους – μέλους.
Σύμπτωση, έ; Όλοι αυτοί που κάτι σημαντικό έχουν να προτείνουν
δεν είναι πια ή δεν ήταν ποτέ αυτοί που κινούν τα πολιτικά
νήματα στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Ο
επίλογός μας, στηρίζεται σε προσωπική διαπίστωση: Προχθές για
πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΚ, ΕΕ, το Ηνωμένο
Βασίλειο μέσω του “βέτο” που άσκησε, ενέργησε όχι διαλυτικά
(όπως έκανε ως τώρα), αλλά για τη σωτηρία της ΕΕ και του
κοινοτικού κεκτημένου! Αλλά ήταν η πρώτη φορά που εταίρος της
ΕΕ, μίλησε σε ώτα μη ακουόντων: Γερμανία και Γαλλία, μέσω
κάποιου αξιωματούχου... δήλωσαν ότι αφού δεν υπάρχει ομοφωνία
των 27 για την αλλαγή των Συνθηκών της ΕΕ, οι 26 θα προχωρήσουν
και χωρίς τη Βρετανία!!!
Και το εύλογο ερώτημα είναι: Πώς θα γίνει αυτό; Που πάει η
έννοια και η πολιτική ισχύς του θεσμοθετημένου “βέτο” στη...
δημοκρατική Ευρώπη;
Η
απάντηση είναι: Περίπατο!!!
Να
θυμίσουμε, ότι λίγα χρόνια πριν, το Ευρω-σύνταγμα σκόνταψε στα
δημοψηφίσματα και πέρασε στις καλένδες.
Τώρα, Γερμανογάλλοι, κατάργησαν και αυτή τη νομιμότητα.
Κατάργησαν, και μάλιστα προφορικά, τις ίδιες τις Συνθήκες της
ΕΕ, τις οποίες θέλουν να αλλάξουν. Επιβάλλουν το Δίκαιο του
ισχυροτέρου, υπεράνω κάθε Δικαίου. Πρακτικά, έχουν ήδη
καταργήσει την ΕΕ, έχουν συνθλίψει την πολιτική οντότητα των
εταίρων τους ως ισότιμων μελών της Ένωσης και επιβάλλουν μια
δικτατορία, που ίσως κάποια μέρα η ιστορία περιγράψει ως
“δικτατορία των παγκοσμιοποιημένων συμφερόντων”, που υλοποιούν
τα σχέδιά τους, για μια παγκόσμια και βαθιά “σκοτεινή”
διακυβέρνηση.
►ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ
kayales.eu